H

Mekke'den Halebe Özlem

Mekke'de sen, Halep'te ben, yollar uzak diyorlar,
Gönlümü dağlayan sevda, özlemle yakıyor canan.
Halil İbrahim değilim, Hacer'e Burak nasip olmuş,
Cennetten inmiş Cebrail, sevdasına kavuşmuş.
Hasretin delik deşik etti bu sevda dolu kalbimi,
Mecnun'a döndürdü beni, yaktı ateşi içimde.
Hakkın nebisi değilim, Burak gelmez kapımda,
Ayrılık ateşiyle yanar, yanar bu beden her anımda.
Yollar çok uzun, sensiz perişan bu beden,
Göz çanaklarımda kurudu yaş, kalmadı bir damla sevinç.
Söylesene ey sevgili, biter mi bu hasret çilesi?
Ulaşabilir miyim sana, bitecek mi bu ayrılık ateşi?
Nakışlı mendil elimde, aşkımızın hatırası,
Sol yanımda saklıyorum, seni anıyorum her anımda.
Sensiz ben ne yaparım, kim siler bu göz yaşlarımı?
Söyle bana sevgili, nasıl gelirim yanına, nasıl kavuşurum sana?
Uzakta olsak da, kalplerimiz bir araya,
Bir gün bitecek bu ayrılık, kavuşacağız biz de yarına.
O güne kadar sabırla bekleyeceğim seni,
Hasret ateşiyle yanacağım, sevgimle besleyeceğim seni.
Dua edeceğim her an, Allah'a yalvaracağım,
Bir gün kavuşacağız biz de, mutluluğa konacağız.
O günü hayal ederek, sabırla bekleyeceğim seni,
Mekke'den Halebe, sevgiyle uçacağım bir gün ben de seni.
©hasanbey.