Bir mektup var!
Toprağın altına gizlenmiş, muhattabı sensin.
Sormaz mısın hiç, sahipsiz onca damla yere nasıl insin?
Kendinden bi'haber tohum, nasıl akıl edip yeşersin?
Sanma ki kalabalıkla, kalabalık, kendi başına yeksin.
Boşuna değil tohumdan, kainata tüm olanlar.
Asırlardır ayak basılan şu topraklar.
Nefsin içine sığmazken, kainatı içine sığdıran var.
Bu durakta boş oyalanma, yüzün yerde karşılaşmak var!
©valakad
A