Yıkılıyorum ey melal...
Sonsuz boşluklara akıyorum
Alfabesini kaybettim kaygılarımın
Şimdi endişelerimin lisanı yalnızlık olmuş
Bir yanımda sen diğer yanımda yine sen
Dilim vuslat çalıyor, yüreğim gam yüklüyor
Dehlizlerde arıyorum kendimi, acılarda boğuluyorum
Bir katran gibi yayılmış içime ulfetin
Söküp çıkarmak için ecelimi bekliyorum
Zaman bende kısır döngüde durur
Vakitler dar, geçitler sarhoş oluyor
Beyhudeyim ama dilimden konuşuyorum
Anlasana ey MELAL, beni anlayamadığını
H