Ey Melal...
Kavgam çok ama yaram bir başka derin bugün...
Karanlığa ilk yüz sürdüğüm gün, aydınlık nazar kesilmişti bana.
Zaman yüzüme toplanmışcasına gülüyordu.
Mazimden kutsal hatıraları çalarak yaşıyorum
Her ayrılık için kara müjdeler salıyorum.
Cümleler faili, mefule çarparak ayakta duruyordu.
Gönlüm şu gökyüzü kadar geniş kesilmiş
Günahsız sayılmadım hicbir zaman.
Ve ben tespih tanelerini icime çekiyorum.
Mahşerin en katı hali için saklıyorum.
Zerre zerre dilimde bir vuslqt biriktiriyorum.
Ayrılık zor, ama imkansızdan öte değildir.
Herşeyi kuşanarak yürüyorum
Mevzim yamalı, yüreğim yaralı menzilim hep kavgalı...
Inadına kuşlar geçiyor önümde.
Ben onlara özenmeyi bile unutmuşum.
Türküler ve marşlar sessizlik içinde seyre dalmış.
Ben ise kalbimi onarmakla meşguliyetimi sürdüyorum.
Ey Melal, sessiz bir ufuksa hayalin, koy ver gitsin düşlerimi.
Sabah vakti bir ezan ile doğrulayım
Veya şehadet ağıdı ile bırak dağınık kalsın ömrüm
H