melankoli

İnce bir ipin ustunde yuruyorum canbaz degilim sadece hayatta kalmaya calisiyorum
Sesin cok uzaklardan geliyor kulagima ellimi tutarken
Bir zaman yolcusu gibi gecmiste hapis kaldim
Tek bantlik bir kaset gibi tekrar tekrar yasiyorum Kactigim herseyi
Isigin olmadigi diyarlardayim Intiharlar soluyorum
Düslerimde milyonkez öldürdüm kendimi
Bir insan ne kadar ölmesi gerekiyorsa okadar öldürdüm kendimi
Bir cemberin etrafinda kendi eksenimde dönuyorum
Yön duygumu yitirene kadar dönuyorum
1.2.3 sagim solum sobe gozlerimi aciyorum
Cemberin icindeyim sonsuz hareketlilikte bile hep ayni cemberdeyim
Icimde kan gülleri buyuyor öfkem kemiriyor icimi
Gözlerime ne oldu benim heryerde seni göruyor
Zihnim bulaniklasiyor gölgeler bile seni andiriyor
Tarif edilecek birsey degil bu yada yasanacak hulyalar göruyorum
Yari ayik yari sarhos gibi
©hüseyinasl