Ikimizde denizin ortasında kalmış birer yolcuyuz
adressiz duraklar limanlar geziyor gemi
senin bir yüzün karanlığa bir yüzün aydınlığa dönük
ben annesini kaybetmiş bir çocuk gibi
şaşkın ve korkak
sevincim artıyor yanıma gelince
bütün şımarıkligimda kah kaha atıyorum
cennet böyle birşey olmalıydı
yabancilastikca anlıyordum kimliksiz olduğumuzu
benden uzaklaştıkça anlıyordum
cennetinde karanlığı olduğunu
bir gemide iki yabanciyız artık
yolumuz bir dünyamız bir hayatlarimiz ayrıydı
©hüseyinasl
H