0

melankolik

çocukluğumu oturtum karşıma..
çay söyledim,bir ona ,bir bana
elimi uzattım ilerde yaşadıklarına
ağlayamamak belki de kendi varlığına
melankolik,bir duygu yani ,
göz yaşın has ama..
duygularımı yaktım
uğurladıklarımın ardından
bir çuvalda..
kelebek olsalar , omzuma konsalar
ne fayda..
gönlün harını soğutuyorum şimdi uçurumda.
solumda bir tek yine bir tek yaradanla..
değişmedim şükrüm var ola.
bir yanım boynu bükük bir ana,,
bir yanım tertemiz bir çocuk hâlâ..
uzak olun da canınız sağola..
©03ezgili