H

Melankolik

Yürüyorum karanlığın içerisinde nereden geldiğimi bilmeden
yürüyorum yaşamak için
Ayaklarımın altında eziliyor ruhlar
Gozlerimi kapattığımda
Bedenime çarpıyor bedenleri
Bedensiz kalmış bir çift göz izliyor sanki beni
Aynadaki yansıma ben değilim Bu kimin bedeni
Bu nasıl hapisliktir tanrım
Dört yanım etten duvar
Ah keşke bir sabah
Cenneti gören gözlerle uyansam
Kulağıma umut dolu yarınlar fısıldasan
©hüseyinasl