Kederin sisli gözyaşları dökülen yüzünde,
Duyguların fırtınaları yırtığı yürekte,
Gelip geçen anıların ardında bıraktığı boşlukta,
Yalnızlıkla dans eden ruhun iniltileri;
Sonsuz hüzünle örülmüş bir melankoli.
Zaman ustaca işler, yaraları sarar da geçer,
Ama kederin izleri solmaz gönüllerde.
Oysa belki bir gün, güneş tebessümle doğar,
Keder bulutları dağılır, aydınlık gelir ansızın.
Aşkla, umutla, sabırla beslenen ruh,
Keder içinde bile sevgide yeşertir umudu.
©alparslanx
A