H

Mem ile Zin

Mezopotamya'nın bereketli topraklarında,
Bir aşk filizlendi iki yürekte.
Mem ile Zin, kaderin cilvesi ile,
Kavuştular bir an, ayrıldılar bedende.

Gözlerinde bir dünya saklıydı Mem'in,
Zin'e baktığında yıldızlar yanardı gökyüzünde.
Aşkları destan olmuş, dillere destan,
Mem ile Zin, iki kalp bir beden.

Dağlar delindi, denizler yarılıp geçti,
Sevda uğruna her engel aşıldı.
Bir zalim hükümdarın gölgesi düştü üzerlerine,
Mem esir düştü, Zin'e kaldı acılar.

Yıllar geçti, hasret büyüdü kalplerde,
Gözyaşları sel olup aktı yanaklardan.
Mem'in özgürlüğü için yalvardı Zin,
Ama nafile, kader acımasızdı.

Bir gün haber geldi, Mem ölmüş diye,
Dünya karardı Zin'in gözünde.
Yüreği parçalandı, can verdi feryatlara,
Mem ile Zin'in aşkı efsane oldu sonsuza kadar.

Mem'in ölüm haberi geldiğinde,
Zin'in kalbi paramparça oldu.
Gözyaşları sel olup aktı,
Acısıyla boğuldu.

Ellerini gökyüzüne kaldırdı,
Dua etti sevdiğine kavuşmak için.
Ama nafile, kader acımasızdı,
Mem'i sonsuza kadar kaybetmişti.

Mem ile Zin ayrıldılar sonsuza kadar,
Ölüm onları ayırdı bir daha kavuşamadılar.
Ama aşkları efsane oldu,
Dillere destan kaldı isimleri.

Herkes onların aşkını anlattı,
Gözyaşlarıyla andı.
Mem ile Zin'in aşkı,
Ölüme bile yenilmedi.
©hasanbey.