Yeni taşınmıştım bu sokağa,
köşedeki ekmek aldığım bakkaldan başka kimseyi tanımıyordum.
Her ne işim olsa ona sorup hallediyordum. Yalnızlığın sadece sevgiliden ayrılmak olduğunu zannederdim.
Sonra gurbet denen şeyle tanıştım... Meğerse o sevgili;
yaşadığın, doğduğun yer...
Oturup dinlendiğin yol üzerindeki taş duvar, Her sabah bağıran kargalar,
kuşlar...
Dereden akan suyun sesi...
Baktığında gördüğün dağlar...
Geçerken selam verdiğin komşular...
Hatta baktığın gökyüzü imiş...
Daha saymadım anayı, babayı, kardeşi, arkadaşı...
©bllklkn
B