yazamıyor, kaç zaman oldu,
sonu gelmeyen umutsuzluğa hapsolmuşta
seyrediyor olan biteni.
yanıyor memleket cayır cayır
kim bilir, otuzundaki bu gözler istemesede
daha ne hezeyanlar görücek.
yanıyor, insan, hayvan, börtü böcek
yağmur gerek bunu söndürecek.
gözlerinde alevlerin kızıllığı
zannetmeyin gözlerini kin bürüdü
bu yanan ateşin gözlerdeki aksi
mutluluk istedikçe küçücük
cebe sığacak kadar
onu bile alıyorlar elinden
kırk haramiler.
yandıkça ormanlar
vurdum duymaz yöneticilerin
hiçbir şey yokmuş gibi tavırları
gelip konuyor karşısına
gözünü karartıyor işte o zaman
Musa'nın asasının bir anlıkta olsa
kendisinde olmasını istiyor,
onları yakıp yıkmak için
çığlık artıkça tabiat
umurunda mı rantcının, teröristtin
ikiside aynı yolun yolcusu
bacakarası namusuna önem verene iyi bak!
ağaçların, yaprakların, yeşilin katili
en büyük namussuz bunların arasından çıkar.
yanıyor memleket gözlerinin önünde
düşünme artık bunları düşünme
veriyor zarar kendine
danışmaz durumun tezahürü yaşanıyor
düşünmeden, üzülmeden yapamıyor
boşalıyor yaşlar gözünden
süzülüyor yaşlar yüzden.
Salih YANMAZ
©gslhynmz
Z