(Ablam ile ortak şiir)
ABLAM:
Bugün çığlık seslerini çizdim
Acıları tek tek sıraya dizdim
Bir ülke ötede
Ölüm yağdı mazlumların üstünde.
BEN:
Kan dökülüyor Ken yerlere
Yazarken gözyaşım akıyor şiirlere
Vuruluyor lar küçücük yaşında
Suçu günahı yokken susuyor hayatında.
ABLAM:
Uyuyup uyanıyorlar ama,
Hiç dinmiyor sivri kurşunlar
Büyümüyor bu ölü çocuklar
Bembeyaz bir kefen çekiyorlar.
BEN:
Çocuk kalmadı uçurtma uçurtacak
Gökten artık yağmurda yağmayacak
Annelerin yüreği ateşten küle döndü
Renkli hayallerin rengi söndü.
ABLAM:
Bir avuç toprağa gömüldüler
Alındı ellerinden güzel günler
Her gün acılı keder, yakıyor vahşice can
Hırpalandı yürekler, cesetler ise yan yan.
BEN:
Mermilerle dönüştü
Küçük tertemiz kalpler
Ayaklar altında umutlar
Bişey değilmiş gibi bomba peş peşe patlar.
©sanaz1
S