Bugün sulamayı unuttum çiçeklerimizi menekşem.
Yada; sensizliğin acısı unutturuyordur bana, sahi neden sulamadım ki, aklım artık sensizliği almıyor gel artık beraber sulayalım çiçeklerimizi ölüyorlar.
Sensiz hiçbirşeyden tad alamıyorum.
Yediğim ekmek, içtiğim su, nefes dahi alamıyorum. çünki, heryerde senin kokun var. İçime her çektiğimde dahada ölüyorum. sensiz yaz ayında bile yağmur yağıyor üzerime gel nolursun gel üşüyorum.
Sana aldığım elbiseler hala odam da bir köşede, ve seninle beraber olan fotograflarımızı da odamın her köşesine astım.
çiçeklerimizi pencereye koydum. ve
Şuan senin en sevdiğin şarkıyı dinliyorum. gözlerim ırmak misali durmuyor yaşım. Hiç gitmeyecektin. senden başka kimsem olmadığını bildiğin halde, söz verdiğin halde, beni çiçeklerimle yalnız bırakıp gittin. ne diyeyim be sana, kızmaya bile kıyamıyorum bak!!
Bir hafta sonra tam bir yıl olucak gittiğin...
gelmezsen öleceğim çiçeklerimizde soluyor artık gel nolursun menekşem.
©marlonbey
M