U

MENEKŞEM

Bir gece ansızın gelirsin aklıma
Demir parmaklıklar ardında
Müebbet verdim sana olan aşkıma
Kanatlarım kırıldı senden uzakta
İdam edileceğim gece şehrini örtünce
Bir cellat öldürür beni belkide sen
Belki şafak söker sen bana gülünce
Senin kokun bu rüzgarda esen
Ben siyah bir güldüm
Papatya bahçesinde hor görüldüm
Bir menekşeye kaydı gönlüm
Kokusunda can verdiğim O menekşe sendin