Masum bir öpücüğü
Emanet bırakmıştım yanaklarına
Söyle, sahip çıkmayı becerebildin mi?
Dokunuşların yetiyordu
Sol yanımdaki yaraları kapamaya
Hâlâ taşıyor mu bedenin o yiğitliği
Hiç merak ettin mi?
Geride neler kaldığını
Ojeli parmakları, boyalı elleri tutmak
Yetmedi seni unutmaya
Asla bilemiyeceksin bu şiiri sana yazdığımı
Daha bir bahane bulamadım
Geçmişin izlerini kapatmaya
Ben de senin kalbini kırdım, öyle değil mi?
Pişman olsak da yetmez artık
Yıllar geçmiş üstünden
Daha ne değişir ki
Senden hatıra kalmış demek ki
O, yaşamasını sevdiğim değerli yalnızlık
Artık hiç bir şeyden korkmuyoruz biz
Zaman alıştırıyor insanı yalnızlığa
Mutlu olmaya sebepten
Hayatımızdan çok şey vermişiz
Umutlarımız canlıysa hâlâ
Ne gerek var kalabalığa
Başka insanlara...
©eminbarut
E