Yeni başlangıçlar gerek bize
Kavuşamayan uzaklıklara seslenen
yarınlara kol kanat geren
sinerken üzerimize...
yarım kalmış ayrılıkların kökünü
kurutacak gülleri yeniden sevecek
sevindirecek.
Toprağını koruyacak elleri ile
hemen her gün dikenlerini bile
sulayan uyuyamayan
Geceden gün doğmadan neler
doğar ayaz ayaz
üşüyen şubat soğuğununun
üzerini örtersin...
Yok oluşunda güllerin.
Merdiven boşluğunda yeri hazırdır bu
bendeki de
öyle yalnızlığın yaslanmış duvara hâli
Boğazı kurumuş konuşurken artık
sükut eden umudu kesilen bıçağın
tükenen cümleleri
Anne baba derken boğazında
kör düğüm
soluğu donuk
ısıtmak için avucunu üfler.
©ebrulimsi5
E