Dokuz ay on gün boyunca teninde beslendim,
Sende nice hikmetlere şahit oldum.
Sevgiyi, şefkati edeple yaşamayı senin yüreğinden öğrendim.
Senden öğrendiklerimle kızın kader hep böyle yaşadı ve sen kader kızının her bir zahmetine bizzat sen katlandın annem..
Ne zaman ki teninden dünyaya zuhur ettim; hiç tanımadığım bir dünya oksijeniyle ciğerlerim tanıştı. Beni bir ağlama tuttu işte o zaman Allah'a hamd sizlere dua ettim. hayata merhaba deyip dünya hayatıyla yaşamaya başladım annem.
Beni kucağına aldın,
candan yürekten sarıp sarmaladın, cennetin kokusunu yüreğine çektin, kızını koklaya koklaya doyamadın, cennet kokusuna zaten doyulmaz ki annem..
Verdin beni babamın kollarına babam bir duayla.
Başladı sol kulağıma bir sela sağ kulağıma ezani şerif okudu ve sonra üç kez tekrarıyla kızım ismin kader deyip ikrar'dan sonra beni verdi kucağına.
Kaderim deyip beni öpe öpe kader kızın korkusuna doyamadın annem.
Birgün olurda ruh bedenimi terk edip naaşım gelirse musalla taşına
din kardeşlerimin icap görevi kılar namazı musalla taşında
sen yaşıyorsan eğer ki sakın ha naaşımın ardından ağlama kader kızına elbette yaratılmış her bir ruh bedeni terk eder öyle olmasa can canana nasıl kavuşur
ben hiç bir zaman kaderime darılıp gücenmedim ki annem...
...................................................
İnsanın kaderi dünyaya gelmeden önce levh-i mahfuzda yazılmıştır. Berat Gecesi, emirlerin levh–i mahfuzdan istinsahına (kopyalanmasına) başlanır. Katip melekler anne rahmindeyken bebeğin Kaderini telkin eder.
©doğukan01
H