merhaba yeşil
bu şiir senin
bu şiir sensin
kalbinin en derin yerinde
saklıyor mâvi seni
hazîne odasının anahtarı sevgi
ama bu sevgi b'aşk'a sevgi
başlıyor şiir
başlıyor yeşil
başlıyor hüzün
yeşil güneşe tebessüm
atar mâvi gözlerinden ateş
güneş yanar mâvinin nârıyla
mâvi de bir hüzün mâvi üzgün bugün
mâvi yalnız...
yeşil gözlerine bakar mâvinin
gülümser
yeşerir bi anda gökyüzü
mâvi toplar bulutları önce çeker kendine
ağlamaklı olur bi iki şimşek çakar gözünde
ve yeşil uzaktan uzağa gülümser tekrar
mâvi güler ve açılır gökkubbe
kaynar gökkubbe acısıyla yeşilin
haykırır yeryüzüne bi iki yıldırım fırlatır
öyle üzgün mâvi öyle melankoli sanki tırlatır
bir güler bi ağlar açılır yukarıda kapılar
açılır hasret merdiveni açılır ağlar
düşer vuslat halatı yere çeker netin fişini
yeşil sarılır ipe sıkıca ıslak çimenleriyle
mâvi adım attıkça merdiven gider geriye
bi mâvi bi merdiven
bu seferde zafer hasretin
vuslat yârına kaldı
güneş cıss dedi ağladı
ama mâvi inandı
sevdi mâvi deli gibi
çıldırır gibi sevdi yeşili
hattâ bi ara sıyırdı kafayı yedi kendini bitirdi
katlanırken merdiven göğe açıldı eli mâvinin
kesildi nefesi yeşilin peşinde dönerken geri
mâvinin gözleri dâim hayâline esirdi yeşilin,
mâvinin gözlerine yalnız yeşil gözler têsirdi.
müteessirdi bugün yeşil
bâzen oda üzülürdü
yapraklar süzüldü sevgi kalbe gömüldü
kilit vurdu sandığa yeşil içi dolu hazînesi
gömdü toprağa bütün hevâs-u hissini
öyle bir an geldi ki ve titredi yeşil yapraklar
titredi yeşilin kalbi
mâvi severdi yeşil'i de
Sâhî, yeşil de mâvi'yi sever miydi?
süzülür gözden yaşlar
süzülür yağmur
süzülür mâvi kalır incecik bilekleri
ve yeşil üzülür :"(
kblyylmz
16.6.21
21:48
©kblyylmz
K