bir kuş bir parça yiyecek bulur, atar onu kanadına
keyfi yerinde, mutludur, neşeli bir şarkı dudaklarında.
yavrusu doyacak çünkü, o var hep aklında,
bir ses dolar kulaklarına, karga belirir karşısında.
gözü kuşun kanadında, yiyeceği alıcak belli,
kuş çeker kendini, kaçar bütün keyfi.
konuşmaya başlar hemen:
yavrum aç beni vekler, kusura bakma veremem.
karga atılır söze:
kanadındakini bana ver, kendini miğdemde bulursun.
kuş düşünür taşınır, etrafına bakınır,
karga tekrar bağırır: onu hemen bana ver,
kuş haykırır: yavrum aç beni bekler.
kuş tüm gücüni toplar, başlar kanat çırpmaya,
karga peşinden koşar, der ki: gel buraya.
karşısına ormanların asil kuşu tavus çıkar,
karga onun korkusundan bir dala konar.
tavus ona çok kızar, bir güzelde azarlar,
bir daha kimseye karışmamasını, sert bir dille yasaklar.
bebeklerini doğurup sokağa atan anneler, bakın,
bakında ibret alın.
o küçük vebekler,
sizden merhamet bekler.
©lavinya7
L