A

MEŞKE

Bırak beni gökyüzüne.
Kanatlarım pas tutmadan.
Diyar kışa bulanmadan.
Kafes mezarım olmadan.
Bırak beni özgürlüğüme.
Ateş tenine, dokunmadan.
Aşkın beni boğmadan.
Yol alayım gün doğmadan.
Çünkü sen bilmezsin, aşk;
Ne ab-ı hayat dolu bir meşke.
Ne de ölü arkasından denilen keşke.
Aşk canı pahasına savaşan bir leşker.
©valakad