Metro'yu bilen kişi sayısı azdır bu zamanda,
Birkaç kişi duymuştur adını anca,
Bu aralar uğrak mekan çünkü dünya ölüyor,
İnsanlar metroyu arıyor bazen buluyor,
Ailelerini kurtarmak için burası ideal,
Bense onları izliyorum koşarlerken avel avel,
Az sonra radyasyona maruz kalmış biri çıkıyor,
Gözleriyle bana bakıp ölecekmiyim diye ağlıyor,
Ağlama yavrum belki ölmeyeceksin,
Ancak koca bir mutanta dönüşeceksin,
Bu anları yaşarken elimde her zaman kağıt kalem,
Bu durumları not alıyorum insanlık için elzem,
Sonra canavarların sesleri yeryüzünde duyulurken,
Görüyorum insanları endişe içinde ağlarken,
Metro burası korkmayın diyorum ancak,
Benim paçavra giysime aldanıp insanlar bakmayacak,
Kurtuluşun belki bir yolu vardır,
Çıkmayın yukarıya çünkü hep kardır,
Yaratıklar ile radyasyonlar en büyük tehlike,
ATA diyor ki yukarıya çıkmak için en doğru zamanı bekle...
©atasorup
©atayi
R