Intihara meyilli sabir taşım
Dayanacak gücü kalmıyor bazen
dikili ağacım yok gibi özlemleri sulayan baktığımda şu aynı evin içinde bile
birbirine yabancı olmak ya da
içimde on bin düşünmeye mualif olmak
kırmak için mi var bu kadar insan
yapmadığım birşey için sorumluyum
Geriye baktigim da hadi şu da
senin eserin yok diyen
Ya da ben mi senaryoyu drama ya
ceviriyorum hep acaba muhacim
aslin da yapmadigim çoğu şeyin
esiriyim geçmiş zamandaki o kaybettiğim
elim de varken şanslar güldü geçti
önümden tutamadım
Tutunamayanlar miras kalır
şu memleketi diyarda elde
Avuçta bağım, bahçem, sarılacak
Akşam olunca uyuyacak hamak,
kurulacak bir ağaç dahi yok salınacak...
Gözlerimin altından geçen
pınarların durgun suları bulanık yorgunum. sürgün yemiş gemilerimin batan
balıkları yan giderdi...
feri sönmüş artık fenerimin
zifiridir hiç ışık vermez
Birşey ler eksikti hep içimde ukte
kalmış olsa da bir
hasbihal ile tebessüm ediyorum
bir el tutuyor küçücük minicik
doyuruyor bir an sevgiye
hiç leri çoğaldı geçmişin yumruk
sıkıyor boğazıma çökmüş
Ukte kaldı hep ne kadar gülsemde
sevinçten dört köşe olsam da bu
Yangınlar var yanıp ta
Alevi kendiliğinden volkan olan,
dağılan küllerin altında ezilmiş
bendim sol yanıma düşen korlar
çığ "lık atardı.
Gitmek ve kalmak arasında
merasim eder naaşı kendim okurum
o an kimse olmasın derim işte
Terazinin dengesi bozuk
ibresi yarım saatim sen gösterirken
kalabalığın içinde yalnız siluetim
sırtları dönmüş nice aşkların
Eşiğinde soluduğum hava bile
Genzimi tıkar kömürden evlerin
bacaları is saçar yüreğime kadar siner içime
sevmeler sevilmelerin eşkalsiz deyimleridir
eşref saatlerin hep kendi sonunu hazırlayan metruk bir geçmişim ben.
©ebrulimsi5
E