Nen yazdayım ne kıştayım, Ne baharda ne güzdeyim. Dört mevsim hazandaydım, Bir mevsimsiz mevsimde ben.
Dalıyor gözlerim kayan yıldızlara, Aradığım huzuru arıyorum semada. Ben bende değil yüreğimin Kabesi, Ruhumun olduğu yerdeydim, bir başka alemde.
Zamanın akışı durmuş gibiydi, Sessizlik kaplamıştı her yeri. Yalnızdım ama bir o kadar da huzurlu, Kendimle yüzleşiyordum o sessizlikte.
Düşüncelerim uçuşuyordu gökyüzünde, Kendimi bulmaya çalışıyordum yıldızların arasında. Kaybolmuştum benliğimde, Anılar arasında savruluyordum.
Birden bir ışık çaktı gökyüzünde, Bir yıldız kaydı ve dilek tuttum. Dileğim tek bir şeydi, Huzur bulmak bu mevsimsiz mevsimde.
Yıldız kaybolurken gökyüzünde, Bir umut doğdu içimde. Belki de bir gün biter bu mevsim, Ve ben de yeniden doğarım mevsimsiz mevsimlerden..
©hasanbey.
H