Anlamsızsın bugünde,
Yaşantılar zemheriydi.
Son gidişin kâbusumdu,
Günümün en dibiydi.
Oysa bu adam,
Herşeyinden vazgeçmiş biriydi.
Ruhumun katili sendin yine de,
Aşkım hâlâ saf diriydi.
Beni bir rüzgâra emanet bırak,
İnişin yaklaştı baktım da bu son durak.
Gözlerime baktığında suskun görünürse,
Resmin hâlâ ıslak anılarım kurak.
Bak bahçelerim mevsimsiz,
Uğra bir kere gülüşler açsın.
Neredesin duyamıyorum?
Kaybettim kendimi bulamıyorum.
Özür dilerim artık,
Çabalarımda fayda yoktu,
Bir gemiydik battık.
Zaten denize küsmüş bir insanım ben.
Bu nedenle bir gemiydik battık.
Sayfalar da adını bulamaz oldum bugün nedense,
Biraz yorgun biraz pişman hâlâ bedense.
Sensizlikler kâbusumda doyasıya raks edense,
Rüyalarımdan çıkmak ister vahim halimi görense.
Mektuplaştım yalnız başıma ait kimse yoktu,
Duygularım zifiri karanlıkta kalben hepsi korktu.
Son baharım son yağmurum ne olur ölmesin,
Göstermeden canımı yaktın söyle bana sen nesin?
Her ne olursan ol,
Lütfen yine de uzaklaş.
Çünkü götüreceğin yerler kalbime ait tuzaklar,
Güzergâhta bütün manzaralar gülümsüyor.
Ben tutsağım dokunamıyorum onlar benden uzaklar.
Yakın olsan zaten böyle canımı yakmazdın,
Ben bilseydim göz pınarlarından o gün akmazdım.
Varsın sanmazdım,
Yanmazdım...
©ggurkann
G