Açıldım engin denizlerine kendimden uzaklaştım kayboldum
Hiç kimse merak etmedi kimse beni aramadı
Bir dostum olmadı bir dost sözü yok kalbimde
Sana aşık oldum deliler gibi oldum
Bomboş sokaklarda sırıttım gözyaşlarımla yürürken
Hastalandım günlerdir kimse kapımı çalmadı
Annemi aradım yanımda olsa da kokusunu duysam
Tekrardan çocuk olabilir miyim her ne kadar çocukluğum yaralı olsada
Bütün bunlar kaderim mi alnıma yazılmış matemler yüreğimi yakmış
Mezarlık gülleri açmış onları koklamak çok acı çok ağır
Tek başıma kaldım kimsem yok
Yolculuğumda nelerle karşılaşacağım daha kaç kez öleceğim
Tek başıma kaldım ağıtlar yakıyorum kaybettiklerime yanıyorum
Hiçbir şey değişmeyecek yazdıkça ağlayacağım
Her gece sabaha kadar uykusuz kalacağım
Bütün bunlar kaderim mi biraz nefes almak istiyorum
Uzun bir uykuda rüyalarımda buluşmak istiyorum
©ozkan1982
Ö