Bir şehire misafirdim. Oteller doluydu, yolculuk çetin. Sokaklar hiç değildi tekin. Güvende olmak için.
Ellerimi başımın altına yastık yaptım.
Dün gece ben bir mezarlıkta yattım..
Kavak ağaçları, çam ağaçlarıyla bir aradaydı.
Selviler komşuydu kavak ağaçlarına, mermerlere ve de taşlara..
Rüzgar sürtünüyordu dallarına, yapraklarına.
Başka başka seslerle konuşuyorlardı birbirleriyle bir arada..
Merhaba diyende, selamunaleyküm diyende oradaydı...
Bir urganın hesabını veriyordu bir hamal.
Kemoterapi sızıyordu topraktan..
Bebekler ağlamıyordu.Toktu bütün yatanlar.
Bir taburenin üzerine çıkıp bir siyasetçi atmıyordu nutuk.
Bölünmemişti sınırlara herkesi gördüm yan yana..
Sessizdi ve de güvenliydi bu mezarlık.
Mülteci yoktu. Boğulmuyordu denizde hiç bir çocuk..
Yorgun bedenleri yıkamış, kefenle sarmıştı gassallar.
Cep yoktu bu kefenlerde.
Terzide burada yatıyordu, doktorda, borçluda buradaydı, alacaklıda.
Kimse küs bile değildi kimseyle..
Dokunmuyordu, basmıyordu kimse kimsenin damarına..
Dün akşam ben bir mezarlıkta yattım.
Çok mutluydu ölüler.
Kimse yakmıyordu kimsenin canını...
Ellerimi başımın altına yastık yaptım.
Dün gece ben bir mezarlıkta yattım..
©uğurünver
U