Karalarıma vurmuş bir gülsün sen.
Kadife tenli kokuların okşuyor, gündoğmamış kıyılarımı.
Senden önce evrenime hiç güneş doğmadı. İlk kez saçlarında gördüm yıldızları.
Miladım oldun.
Seninle başladı yaşam belirtilerim,
Ve ilk kez sende nefes almaya başladım.
Sen!..kutsal kitaplarda adı geçen,
Tüm sancıları azdırarak yaraların, bir nefeste anlatmakla tükenmeyecek büyük aşksın.
Ve gözlerin dert yutkunu, çilekeş bir yüreğin mükafatı,
Seni tanımlamak yaratılışın mükemmel sanatı.
Öyle uzaktın ki bana;
Çağlar geçecek, devir değişecek, dünya yeniden şekillenecek ve sen hiç gelmeyeceksin sandım.
Yıllar yılı tüm ağıtlarda yasını aradım..
Seni beklemek;
Gözlerin ufuk çizgisine bitişik kalması gibiydi.
İki elin bir boğaza sarılması,
Ve sesin bir daha çıkmaması..
Bügün tanımadığım bütün çiçeklere senin adını verdim.
Boşluğumda ki siyah manzarayı gözlerinin rengine boyadım.
Öyle yerleştin ki genelime,
Senden yeni bir ben buldum kendimde.. Öyle mühürlendin ki kalbime,
Bütün korkularım panik halinde...
©halleberry
H