✍✍✍... ’henüz bizimkisi
bir karekökün dışına taşamamış mutluluk
ve virgül farkıyla kaybedilen umuttu oysa...
bir ben miyim,
nemlenen göz yaşlarımı ipe asıp kurutan.
bir sen misin,
yüreğime mim harfi gibi d-okunan...
anla işte,
yokluğun var hiçimde,
varlığın ise yok içimde...
ve,
seni bir kareye anı diye değil,
aşkı tanı diye attım...
hiç mi,
(t)elif hakkı yoktu aşkın...
sen halen eliftin tektin dimdiktin ayakta,
bense lâmdım ilâmdım idâmdım bu aşka...
vebâlsiz bir ömür,
gönlüne hebâ olurken...✍✍✍
N