Heveslerimi gömdüğüm o mezarlık varya
kursağımda acılara kafa tutarken
Sen içimdeki medeniyeti tek tek kırarken
kirpiklerimin ayazında ağardı doğmayan güneşim
zaman amansız bu şehirde
geldiğim en son yazgıda dayanamıyor kalbim
demirden olsa yıkımaz mı canıma vuran
kahpe sözlerin
Bir aldanış benimkisi belki de
yüreğime çöken boynunu büken kir çiçekleri
senin pencerene hiç konmayan kırlangıçlar
senin gecen sabahına küsmüş ken
kutsallığını yitiriyor tüm inanmışlıklar
hasretin dökülüyor kaynayan su misali üzerime
yakıyor tenimdeki sedefleri
ve büyüyor düşlerimle içimdeki yalnız kadın
acılara meze oluyor kuşluk vakti masalar da
bu nasıl vurgun yıkıyor tabularımı
hep çift mı gelir sana hayat bana tek
adaletsiz bu dünya bana bir kere gülümsemez mi ?
bu yuzden etmiyorum hiç kimseye minnet
sezerleniş benimkisi zalime etmem eyvallah..
©eylull0808
E