Ben bir kalemim ,dostumsa kağıt ,
İçimde patlayan sessiz barut ,
Öźümüz toprak, öźümüz yakut,
Altın bize habbeden kalma .
Hepsi kendi benliğinde savrulur
Yanar da yürek hep çifte kavrulur
Bir gün vicdan haybeden doğrulur
Akıl bize habbeden kalma .
Sen misin Fersahın efendisi ?
Sen misin Cihanın kölesi?
Belki de görülmez böylesi,
Kibir bize habbeden kalma .
Mecnun bile bulamadı doğrusunu ,
Ferhat ta uğurladı yolcusunu ,
Aramak haktır sonsuzunu ,
Sevda bize habbeden kalma .
Ne insanlar geçmiş önünden ,
Hiçbiri Utanmadı şerinden,
şeytan bile Garipsedi gözünden,
Ölüm bize habbeden kalma...
©berzahing
B