Sanki benim gibi ama değil.
Varoșlardan ayrılıp uzaklaștıkça
Her yerin misafiriyim...
Rum evleri,Yunan'dan kalma sokaklar.
Benim değil... Misafirim ben!
Varoșlarım var. Kükürt dioksit kokusu.
Zindan kapkara sokaklar. Tırmanıp așacağım yolum yok,at sırtında așar geçerim ara sıra, köy kokusu,zeytin ağaçları. İklim benim değil. Misafiriyim meltemin... Güneș tepemde misafir...
Savrulup giden tekneler mavi gökyüzü,deniz,evlerin ahșap pencereleri. Aynı rengin misafiri...Hancı çay koy demli olsun madımak yanarken misafiriyim Sivas'ın. Yazmasam olurdu belki ancak tutamadım elimi döküldüm kağıda. Evladı babasız doğdu saz çalan fakirin. Misafirdi onlar da...
Tıpkı senin gibi!
©uğurünver
U