👉 her gün
mısra neşterleriyle usanmadan kanırtıp çıkarırız
kan yosunu bağlamış kurşunları göğsümüzden
ve her gece
namluyla yeni sürülmüş mısralarla
usanmadan
vurmaya
vurulmaya gideriz
ne kadar çoğaldı birbirinin aynı hezimetlerimiz
birikti tutulmayan yeminlerimiz
hani o
tütün gibi uç uca eklediğimiz "bir daha asla" lar var ya
her gece yarısı
çığ gibi üstümüze devrilen hasretlere yenilir de
biz yeniden ve yine
o yenildiğimiz kapıların eşiklerinde
serip köle postumuzu
susları katık edip vefâ ayazlarına
kuzular gibi
bekleşiriz 👈
E