Gecenin birinde terketmiştin beni Kendimi bu yüzden gecelerde buldum
Yüreğimden sızan kanı farkedemedi kimse
Duvarlara yazdım, ağaçlara anlattım...
Yükseklerde bağırdım, feleğe çattım...
Ancak işitip, anlayan olmadı Geceler farketti beni
Masasına çağırdı ilk önce
Oturtup birşeyler anlattı.
Kanımız ısınmıştı herhalde
İyi anlaşıyorduk.
Birlikte günlerce sabahladık onunla
Aradan biraz zaman geçipte
Yeterince güvenince bana,
Dostlarıyla tanıştırmaya başladı.
"Yanmış adamdır seversiniz" diye.
Birgün Şiirle tanıştırdı beni
Hoş biriydi, halden anlıyordu.
Sevmiştik birbirimizi
Bende kalırdı her gece
Sabahlara kadar sevişirdik.
Birde çocuklarımız olmuştu
Senle başlayıp senle biten mısralarımız vardı.
Hepsinde senden bir parça
Baktıkça çocuklarıma içim kül olurdu
Hepsi de yanmıştı.
Çoğu bilerek yanlıştı...
Onlarında sevip sevmeyeni vardı.
Hoş, umrumda bile değildi ya
Kimse sevmesede benim çocuklarımdı onlar.
Senden parçalar taşıyan ve Şiirden olan çocuklarım.
Aradan geçen yıllardan ve ögrendiklerimden sonra
Artık uzak değilim sana,
İstediğim her an seni görebiliyorum,
Duyuyorum, kokluyorum, dokunuyor, öpüyorum...
Mısralarım kadar yakınsın bana
Seninle olmak için onlar yetiyor.
Bana seni hatırlatan, seni taşıyan Seni bana getiren mısralar...
Kimseye anlatmadığım
Kimsenin bilmediği gizli çocuklarım.
Çoğunu kıskanıp yazmadığım mısralar...
Not: Benim gibi sevmeyin...
#YanmışAdam
#YanlışAdam
#ATK
#Khabel0205
B