Biz, ne kudretin sahibiyiz, ne zayıf.
En kudretlinin eserleriyiz, ondan kopuk.
Yozlaşmış ulu dağların üstünde,
Büyük kudretin sahibi, kibrine kaybetmiş.
Biz kudretin çocukları hala yolunda.
Ulu tanrıyı reddetik, yüreğimiz tek inanç.
Ariflerden olmak için adım adım.
Bilgi kudretten üstün kabul görüldü.
Kılıçlar bırakıldı kutsal sayfalar ardında.
Biz olmalıyız daha bilge, ulu tanrıdan bile.
Yozlaşmış kudretten, ulu ormanlardan.
Ancak dönmüş zalime, eski Arifler.
Bırakılan irfanlar, kalmış zalim kalemden.
Kudretin çocukları ilmi aramakta,
Oysa hoyrat ve çorak bu topraklar fikren.
Kibir örtünmüş, birçok kavmin nesli,
Ulu tanrıyla bozulmuş yeryüzü.
Güçlenmiş birçoğu, ancak kirli kudretle,
Elbet yok olacak, güçleri kendileriyle.
Kadim kitaplar, söyler bize doğruyu.
Kudretin çocukları ilmi aramakta hala.
©mageenkon
M