Bambaşka sesler duyuyorum
Acı üzre acı yankılanıyor şehirde
Burada kuşlar bile kederle uçuyor
Göğü karartan bir hüzün çöküyor caddelere
İnsanlar
birbirlerinin yanından selamsız geçiyor
Ve daha bir ürkek, soğuk bakıyorlar yüzlerine.
Velhasıl kaybetmişiz biz samimiyetimizi
Tuhaflıklar normalleşiyor gün geçtikce
Şaşırma duygusu, yerini alışma ve boşverme hissine bırakıyor.
Yavaş yavaş yitiriyoruz heybemizde ne varsa.
Azığımız hicran oluyor...
Her şey biraz noksan!
©afırat
A