Geçen her güne yine bir el daha salladım,
Hoşçakal ile vedası çok anidendi,
Yabancılık çektiğim bu ücraların,
Mutluluğun süresine hep yarın dendi.
Kalbe neşter sancısı çektiren rüyaların,
Gözle görülmeyen kısmı sahidendi.
Umutsuzluğa kapılan içimde ki dünyaların
Yalnızlığı paylaştığı tek sırdaşı esef,
Tenim çiçek ama dikeniyle hoşgelir sedef,
Gözyaşlarıyla beslenen bu yağmurların,
Düşüp kaybolmaktır bildiği tek hedef.
Kuşkularıma bezenenler veda naklidir,
Simânın ayrılığı her zaman seher vaktidir
Sahipsiz hatıralar kefenler ile birleşse de,
Issız odam da sükûnetim hala diridir.
Göz kapaklarımda uykular delik deşik,
Sonsuzluğa feryat ederdim,
Annem salarken beşik,
Monotona girip teslim olmayı dilerdim.
©alicbolat4
A