Karanlık gecenin çıkmazında kaybol önce
Bul sonsuzlukta bir yıldız ve sarıl öylece
Işıklarında kaybolsun bedenin sessiz ve sakince
Gece derin, uzun ve korur hakimce...
Bir meltem eser yıldızlar kayarken ince ince
Ne kavurur alev alev ne de üşütür dondururcasına.
Savrulur sönen yıldızın hayallerinden kopan son meltem,
Savrulur ve süzülür atmosferinden dünyaya
...
Bir aralık, mumları altında alevlerin müzikle dans ettiği,
En derin kelimelerin bile anlatmaya yetemediği o pencereden,
Bir gözyaşı misali kayar ve düşer piyanonun üzerine...
...
Hisseder karanlığı; o meltem tozu, iliklerinde
Derinlerinde...
Siyahın, karanın ve de gecenin dahi parladığı karanlığı
Kaybolur meltem o cezbedici melodinin ahenginde
Bir adam vardır piyanonun başında kendinden geçmişliğiyle
Dans eder parmakları tuşlarla sevişircesine
Günlerce, gecelerde, yıllarca ve hatta binlerce...
Anımsar sonra yıldız, nedendir bilinmez
Sevgilisi düşer aklına birden, mehtabı
Her gece ışığı yüzüne vuran ay düşer hatrına...
Hayatında hiç duymamış bir insana bile,
Sevgilisini anlatan adamın yavaşlar elleri son demlerde...
Söner yıldız, söner meltem ve düşer "ay ışığı" pencereden içeriye...
Sevgilisine kavuşmuştur yıldız
gece.
S