Patates ekerdik evimizin önüne
Tavuklar gezerdi bahçesinde
Hayallerimizi bıraktık ocağın üstünde..
Ciğerimiz yandı hatıralarımız ile...
Mübadele de
vapurlar taşıdı, trenler götürdü
Yalınayak, sahipsiz, İstanbul da doğdu
kimi bebek bir otelde...
Sığındı insanlar camilere, kiliselere...
Evler kaldı geride, kocaman aileler parçalandı gitti Balkanlardan şehirlere..
Ker*** evler, koca kapılar, taş duvarlar, paket taşlar dili olsaydı neler anlatırdı size..
Çocuk cıvıltıları, çiçek kokuları, komşuların sesleri sarardı dört yanı insan severdi ardında kalan hatıraları...
Mübadele kopardı evleri sahiplerinden..
Yıkılıp gitti bütün hayaller...
Evlerin bacaları durdu, uzaklaştı Rum, yunan komşuları baktıkça Türklerin göçtüğü evlerine..
Dört duvardan fazlaydı ve acıtıyordu canını
Göçeninde, kalanında geride.
Bağırıyordu komşular bir alışkanlıkla
Sesleniyordı boş evlere haydi yemek oldu diğe..
Aileler dağıldı Türkiyede dört bir yere...
Yaşanmışlıklar kaldı mazide çok geride
Dün gibi hafızalarda kuşaktan kuşağa..
Sevgi dostluk sürecek son nefese kadar başka evlerde..
©uğurünver
U