Onu bana, en çok da kış günleri nazara düşen,
Kardelenler gibi başını göğe yaslayan bacaların nefes alışları hatırlatır
Anlarım ki sıcak yuvalar,yakıcı günahlar vardır o soğuk beton sarılmalarının içinde.
Bana onu,yetim kalan ateşin yüzü anlatır.
Ve yüzleşirken cehennemde her yansıma kendisiyle,
Arınırken sonsuzluğa eren her günah
İki yarımın kesiştiği yerden kızıl yükselen çiçek,
Bana onun gerçekte inanç olduğunu anlatır.
Ben hissederim o anlatır.
O cehennem çukurlarında kaynadıktan sonra içime düşen mucizevi bir dermandır.
O susar ben layıkıyla anlarım.
Çünkü o
Etten duvarlarıyla yaratılan viran ve ıssız evimin karanlığına hoş 'geldin'le ağırlanan günahtır.
| ya
A