Kapı çaldı açıp baktım gelen polislermiş
Beni alicaklarmış uzattım ellerimi
Sormadım bile sebebini
Taktılar elime kelepçeyi
Girdiler koluma götürdüler beni
Önce sorgu odasına aldılar
Sordular nedendir bu halin
Susma hakkımı kullandım
Biliyorum konuşsam yine ağlardım
Boğazımda kelimeler düğümlenirdi
Cezam kesildi müebbet yedim
Pek umrumda da olmadı
Mapushane odasından dışarıyı görüyordum
Pemcereme bir kuş konmuştu
Yemek saatinde ekmek aldım yanıma
Olurda kuş konarda pencereme aç gitmesin diye
Umudum yok sevincim yoktu artık
Sadece hergün gelen kuşun varlığı huzur veriyordu
Ona bakınca acılarım gecmesede unutamasamda hiç bir şeyi
O bana parmaklıklar ardındaki tek sırdaşım olmuştu
Anlatmıyordum derdimi sadece bakışıyorduk
Ama biliyordum anladığını beni
Belkide hayatım boyunca ilk defa bir kuş bu kadar sadık oldu bana
Herkes gittide o kaldı yanımda
Hergün aynı saatlerde gelip sonra gidiyordu yuvasına
Ne güzelmiş meğer aile olmak
Ben hiç bilmedim oysa
Hep kavga göz yaşı oldu benim yuvamda
Sonunda yaşayan bir ölü oldum
Herşey bitti işte hayatimda
Artık mapushane odasın bir başımayım
Sonum gelsin diye saymaktayim günleri
Gerçi bilinmezki ne vakit öleceğim
Azraile haber salın zaten müebbettir halim
Gelsin alsın canımı zaten ben yaşamamaktayım
©sevdalıkız
S