Hüzün biriktirmiş dermansız gönlümün
Hayâsız âleminin bahtsız kollarında
Bir garip türküyüm âşıkların dilinde
Kıyıya vurmuş balık misali çaresiz
Suya muhtaç insan gibi sensizim.
Belki geldiğin vakit dinecek bu acılar
Lakin hepsi en derinimde saklılar
Sonu ölüm de olsa her ihtimalin
Muhtacım kömür karası gözlerine,
Kulaklarımı çınlatan mağrur sözlerine.
Harap olmuş dünyamın içinde
Bir sana muhtacım,bilemezsin
Yokluğunda geçti gitti yıllarım
Usanmadım seni beklemekten
Sen de gitmekten...
©kösan
K