Ey semai gök ey leyl israya hazır mısın?
Ay suskun, gece garip yıldızlar sönüktü.
Ansızın göklere, bir yolculuktu burakla.
Kainatın efendisi, selamlayacak semayı.
Mekkeden başlayan, yedi kat göklere...
Sıdık dost, o dediyse doğrudur dediği...
Müşriğin inanmayıp kahkaha attığıydı.
Hatice annenin de gittiği hüzün yılları.
Yer yüzünün huzursuz kaldığı bir asır.
Gökyüzü hasretle, bekliyor efendisini...
Umutla bekliyor semada, her bir nebi.
Tüm kapılar açık sana kainatın nebisi.
Göklerden cibril karşılıyor efendisini...
Semadan yıldızlar ışıldadı bir süs gibi.
İsra olacaktı, bu gecenin adı ey nebi...
S