Vuslatın hayalini kuruyorken seninle,
Hasretin bahçesinden kuru yapraklar düştü.
Sevdanı bir kor gibi tutuyorken elimle,
Yüreğimin sesinden cılız bir avaz düştü.
Umudun yollarını kesiyorken karanlık,
Bana senin yurdunda çıkmaz bir sokak düştü.
Dedim halim yamandır, sevincim hep bir anlık,
Yine benim payıma köhne bir yatak düştü.
Hüznü, bir yorgan gibi sarılarak üstüme,
Soğuk duvarlara döndüm, içime bir gam düştü.
Cüzdanımdan çıkarıp bakıyorken resmine,
Gözlerimden süzülüp iki damla kan düştü.
©afırat
A