Gecenin şu zamanında
İki serseri dönülmez bir yolda
Biri ben biri gönlümdeki yara
Aslında tövbeliydik biz dostluğa
Tutulduk bir sevdaya
Peşinden gidiyoruz koşa koşa
Yaram tökezliyor her adımda
Ama tutunuyor bana, umudumuza
Bir kara gözlü ufukta
Varabilecek miyiz acaba?
Şu zifiri karanlık yolda
Her yanı aydınlatıyoruz umudumuzla
Bakıyorum ara sıra
Bir ufuğa bir yarama
Varmak imkânsız gibi geliyor bana
Ama nedensizce koşuyorum aşkıma
Şu ufuk düşman sanki bana
Yarimle dünyalar koymuş aramıza
Yollar uzuyor uzadıkça
Ben yarime susadıkça
Ne lavinia ne Vera
Benim sevdiğim bambaşka
Kibir değil benimkisi, haşa!
Sadece aşkım çok başka...
©kalpşairi
N