Gözler, kalplere batıyor.
Yağmalanan kum saati içinde.
Dipsiz kuyulara dün'üşür
Durdurulamayan gözyaşları.
Bir tencerenin içinde toplanıyoruz.
Ey kepçe cevheri!
Merhametten biraz da buraya koy.
Şimdi yabancıdan sızıyor,
İç çekiş, ud ve karanfil ağrıları.
Milyonlarca kulağın karanlığına.
Her uyanış için bir hediye,
Yoksun işaret fişekleri ve çadır kazıkları.
Kolların yalnız dış sesleri
Rüzgar yiyer ve boğulmaya yüzer.
Ud sızan güzel bir gemi
Masal ve bromürlerle tutamayız.
Uykulardan önce kilometrelerce hayal.
Ve uykularda altında milyonlarca hayalet...
©mustafaks
M