Yediğimiz bir kaç lokma,
Kahır, acı, yokluk koyun koyuna.
Yıllarca aldandık mutluluk oyunlarına,
Sonunda geldik ömrümüzün sonuna.
Düşüncelerimiz tutsak, özgürlüğümüz yasak,
Yalnızlığımızın kurşunu kanatıyor yüreğimizi,
Hazan mevsiminde sararmış yapraklar gibi sevgimiz.
Koşar adımlarla uzaklara gidiyoruz hepimiz,
Bir kaç lokma için yaşıyoruz dünya'da sevgisiz.
Sevgilerimizi bir anka kuşunun kanadında kanat açmış,
Diyardan diyara uçarak, dağları boynu bükük aşmış.
Sevgimizi katık yapsaydık yediğimiz lokmaların arasına,
Sevgi ve özgürlük dolu bir dünya bıraksaydık yeni doğanlara.
Bıraksaydık kendimizi esen rüzgarlara, denizin dalgalarına,
Her sabah doğan güneşle birlikte merhaba deseydik dostumuza.
©kartalsabo
K