Gecenin karanlığında mumla arar oldum,
kimi diye sorma ey yar ,
gönlümün güneşi soldu...
acilari mi yaşar oldum bu aralar,
niye diye sorma ,
korkuyorum bu aralar.
sen yoksun oluyorum ,
yaşar gibi yapıp geberiyorum.
Ruhumun derinliklerinde ararken seni kaybolmayi ,kaybolurken yok olmayı .
Uçurumdan aşağıya sallanmayi ,sallanırken yaşamı hatırlamayı ozluyorum.
Yok öyle gulupte kalbi celmek,hayatı zindan etmek.
huzurun olduğu dudaklarindan mahrum etmek.
Yok oldum .
sanırım kalboluyorum.
saçlarım da düğüm düğüm sen ,
ne seni nede düğümü çözemiyorum.
Karanlık etraf ,yıkık dökük enkaz ,
çığlık çığlığa aglerken gömuldugum yerden bitip,yarına çiçek ,
Hayatimaysa enkaz bırakıyorum.
Ey güzelliği golseninden güzel ,
Hayatıma can ,canıma canan ver!.
Güneşim ol ,
Geceme ışık ruhuma nefesim ol .
Ben gecenin karanlığında bir mum ,
Sen gecemin aydınlığı .
söndüm ERİYORUM.
H