Bir ağaç kabuğunu yazdım adını,
Ve dahi yüklenmiş götürülüyor bak
Bir karıncanın sırtında küllenmiş aşkları,
Sözcükler yetmiyor ki bu aşkı anlatmaya,
Nağmelerde gizlenmiş bu sevdanın öyküsü,
Bu gece son defa ağlayacağım yalnız aşklara,
Bu ümitsiz sevginin düşmeyeceğim artık peşine,
Öylesine gerçekten ki yok olmayı bile göze almışken,
Bir tuttum ki seni hakikatle bırakmamacasına,
Giderken bir bırakmışsın ardında,
Ya da kursağında geçen son bir yudum suyun,
Ödünç alınmış bir hikâyenin sonunda,
Ve tek kişilik açılmış asma kilitli kapı,
Ve bir kaç bozuk para kalmış üzerinde,
Karalanmış ve bir türlü tamamlanamamış,
Ezberinde olmaz hiç bir sevdanın yanığı,
Kelimeler közden bir gerdanlık olmuş sanki,
Boynuma dizilen harfler gibi sonsuzluğun ötesinde,
Odanın köşelerini dolaşan bir mum çiçeği gibiyim şimdi,
Dökülüyor şimdi gerdanından emanet harfler,
©apollon35
H