ruhum tutsaktır yokluğuna
kimsesiz kalmış acılar düşer dizelere
harfler dans eder yalnızlıkla
ruhum tutsaktır yokluğuna
mezardaki çıplak ölü bir beden gibi
çürümeye mahkumdur anılar
sana yazılan şiirlerimin ellerine birer kelepçe takılmış
mürekkebime ise prangalar...
ruhum tutsaktır yokluğuna
ölmüş bir çiçek gibi,
solar gözbebeklerinde büyüttüğün mazi
işte bu yüzden ruhum tutsaktır yokluğuna
çünkü bir mum misali yokluğuna eriyip gider mısralarım...
©atlantis
A